Исемең – Җиңүче синең

Бүген «Исемең- җиңүче синең» рубрикасында без Зәй шәһәрендә яшәүче Бөек Ватан сугышы ветераны, Икенче дәрәҗә Бөек Ватан сугышы ордены иясе Лыкова Валентина Лукьяновна турында сөйләрбез. Валентина Лукьяновна башта Үзәк фронтта, аннары 2 нче Белоруссия фронты составында (1943 елның 5 июле-23 августы) Курск бәрелешендә катнаша. Ул бөтен Украинаны, Белоруссияне узган, Польшага кадәр барып җиткән. Фронтовик шәфкать туташы Валентина Лукьяновнага исән калып, туган йортына кайтырга насыйп була. Валентина Лыкова 1923 елның 11 июлендә Курск өлкәсенең Түбән Еремино авылында туа. 1941 елда, вермахт гаскәрләре аның туган авылын оккупацияләгәч, фашистлар белән күзгә-күз очраша. Бу вакытта Валентина район поликлиникасында шәфкать туташы булып эшли, ул да, башкалар да өсләренә нинди бәла килүен күз алдына да китерә алмаган-алар дошман тарафыннан оккупацияләнгән шәһәрдә камалышта кала.1943 елның февралендә авылны азат итәләр, һәм күпмедер вакыттан соң безнең героебыз хәрби комиссариаттан повестка ала. Валентина Лукьяновна Елец шәһәре янында беренче сугышка керә. Елец тимер юлы зур әһәмияткә ия булган. Немец авиациясе аны сафтан чыгару нияте белән 20 ай дәвамында, 1943 елның августына кадәр, 3136 утлы һөҗүм ясый, 450 тонна бомба ташлый. "Немецлар шәһәрне бомбага тота... Җир генә түгел, күк тә яна кебек. Яралылар төялгән поездны утка тоттылар. Бомба астында яралыларны чыгардык". Тиздән санитар поезд таркала һәм Валентина Лыкова булачак ире Николайны очратачак ат-санитар ротасына эләгә. 1944 елда демобилизацияләнә. 1958 елда ул ире һәм балалары белән Зәйгә килеп урнаша, һәм менә инде 60 елдан артык инде икенче дәрәҗә Ватан сугышы ордены кавалеры безнең арабызда яши. Олыгайса да, Валентина Лыкова тормышны яратудан туктамый, аның гомере һәм фронт юлы күпләргә үрнәк була ала.